Nauczyciel wychowania przedszkolnego: mgr Krystyna Malczyk
Luty 2022r.
Tematy kompleksowe
- TAJEMNICE KSIĄŻEK
- BALE W KARNAWALE
- W DAWNYCH CZASACH
Wiersz
,,Kup mi mamo książeczkę”
Kolorowe książeczki,
kolorowe bajeczki,
w kolorowych bajeczkach
kolorowy jest świat.
Kup mi mamo książeczkę,
poczytamy bajeczkę
a w bajeczce tej – dziwy,
każdy poznać je rad.
Piosenka
„Książeczka przyjaciółka”
Spoglądają z półek książki,
każda okiem do mnie mruga,
tajemnicze śle uśmiechy,
z baśnią jedna, z wierszem druga.
Ref. I już Piotruś Pan się kłania,
smok wawelski człapie z jamy.
Razem z Pippi Pończoszanką
mnóstwo przygód przeżywamy.
W odwiedziny wnet przybędą
dobra wróżka i Kopciuszek,
Miś Uszatek z przyjaciółmi.
Pięknie ich powitać muszę.
Dbam o kartki i okładki,
ścieram kurze na półeczkach,
więc do książki woła książka:
Przyjaciółką jestem dziecka!
Ref. I już Piotruś Pan…
Wiersz
,,Karnawał”
W karnawale, w karnawale
Dookoła wielkie bale,
Gdy orkiestra pięknie gra,
Dobry humor każdy ma!
Bal maskowy, bal maskowy
Jest naprawdę pomysłowy,
Można przebrać się za jeża,
Krasnoludka lub rycerza.
Wszędzie sami przebierańcy
W karnawale, w karnawale
Dzieci bawią się wspaniale,
W karnawale każdy chce
Tańczyć, śpiewać, bawić się.
Wiersz
,,Dinozaury”
Dinozaury to takie stworzenia,
których już od dawna na świecie nie ma.
Niektóre były duże, wielkości wieżowca,
a inne małe, na przykład jak owca.
Drapieżny tyranozaur był groźny szalenie,
jego się bało każde stworzenie.
Jak szedł to wokół ziemia drżała,
siał pośród zwierząt strachu bez mała.
Największe były brontozaury chyba,
ich szyje sięgały prawie do nieba.
Skubały listki z koron drzew,
smakował im także mały krzew.
Pterozaury to gady, które latały,
one naszym ptakom początek dały.
Diplodoki to gady pływające,
ich rozmiary były imponujące.
Dinozaury wyginęły miliony lat temu
i do dzisiaj nie wiemy czemu.
Krążą na ten temat różne spekulacje
i do końca nie wiadomo, kto ma rację.
Piosenka
„Dinozaury”
- Dinozaurów nie ma z nami dawno już.
Nawet ślady ich przysypał czasu kurz.
Można spotkać dinozaura tylko w snach,
jak paprocie skubie wielkie, że aż strach. - Tam gdzie kiedyś tych paproci szumiał las,
leżą złoża węgla, który grzeje nas.
A gdzie góry i doliny że ho, ho,
było kiedyś pełne piasku morza dno. - Tam gdzie fale rozmawiały: bul, bul, bul,
pozostała w głębi ziemi biała sól.
Czy ktoś mógłby czas zatrzymać? Chyba nie.
Jak tu będzie za lata tysiąc? Kto to wie?